ΕΛΛΑΔΑ: ΧΩΡΑ ΔΙΧΩΣ ΑΣΤΡΟ

Ας αναλογιστεί ο τυχαίος αναγνώστης τί περνά διαχρονικά αυτός ο τόπος...

Περσική Απειλή(ατέλειωτοι πόλεμοι). Ατέλειωτοι εμφύλιοι(πόλεις-κράτη). Ρωμαϊκή Κατοχή. Οθωμανική Κατοχή(400 χρόνια!). Πόλεμοι απελευθερωτικοί, Βαλκανικοί, Παγκόσμιοι. Νέος εμφύλιος. Δικτατορία. ΠΑΣΟΚ...

Ο τελευταίος εμφύλιος(πράσινα και γαλάζια καφενεία)ήταν και ο πλέον ισοπεδωτικός. Ο Έλληνας έχασε τη συνείδησή του, έγινε... ασυνείδητος, "ωχαδερφιστής", "παρτάκιας", "λαμόγιο". Δεν είναι τυχαίο που οι λέξεις αυτές δεν προϋπήρξαν στο ελληνικό λεξιλόγιο πριν από την περίφημη "Αλλαγή"(επί το χείρον) του 1981.

Απόλυτη διάβρωση και ελαστικοποίηση των συνειδήσεων.

Σήμερα, οι χειρότεροι έλληνες πολίτες, είναι οι λεγόμενοι "νεοδημοκράτες". Εκείνοι που, από τη μια πίνουν νερό στο όνομά της παράταξης και του Καραμανλή διότι επιθυμούν το νοικοκύρεμα της χώρας ενώ την ίδια στιγμή, στην προσωπική/επαγγελματική/κοινωνική τους ζωή, κάνουν τα ίδια και χειρότερα με τους λεγόμενους ΠΑΣΟΚους.

Το Τέλμα είναι Παρόν.

Ο Καραμανλής απέτυχε να προωθήσει όσα επιθυμούσε(κερδίζει και το Όσκαρ ατυχίας με άνεση: Πετρελαϊκή κρίση, Οικονομική κρίση κ.α.), χάρη και στην πάντα άριστα ενορχηστρωμένη αντίδραση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Άλλωστε, αυτός είναι ο βασικός λόγος της επερχόμενης συντριβής του. Τον πόλεμο, την κατασυκοφάντηση που δέχτηκε τόσο ο ίδιος όσο και ο Μητσοτάκης, 20 χρόνια νωρίτερα, δεν την έχει συναντήσει καμία κυβέρνηση σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το οξύμωρο είναι άλλο πάντως: ο τόπος, δεν ευννοεί τους ηθικούς, τους μετριοπαθείς, τους θετικούς, τη λογική σε τελική ανάλυση.

Και όταν ένα κοινωνικό/πολιτικό περιβάλλον είναι εκ φύσεως τόσο διεστραμμένο, κανείς δεν μπορεί να έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις για ένα πιο αισιόδοξο μέλλον.